ασθμα
ΒΑΣΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΓΙΑ ΤΟ ΑΣΘΜΑ

το άσθμα περιγράφεται ως μια ετερογενής νόσος, που χαρακτηρίζεται από φλεγμονή των αεραγωγών και ορίζεται από την παρουσία αναπνευστικών συμπτωμάτων όπως συριγμό, δύσπνοια, αίσθημα πίεσης στο στήθος και βήχα, τα οποία μεταβάλλονται προοδευτικά στην πορεία του χρόνου όσον αφορά την ένταση και τη διάρκεια και είναι ανάλογα με τον περιορισμό στη ροή του εκπνεoμένου αέρα.

ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΑΣΘΑΜΤΟΣ
01.
ΒΗΧΑΣ
02.
ΣΥΡΙΓΜΟΣ
03.
ΔΥΣΠΝΟΙΑ
04.
ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΚΡΥΟΛΟΓΗΜΑΤΟΣ
05.
ΠΟΝΟΣ Η ΠΙΕΣΗ ΣΤΟ ΣΤΗΘΟΣ
06.
ΔΙΑΤΑΡΑΧΕΣ ΥΠΝΟΥ - ΠΡΩΙΜΗ ΑΦΥΠΝΙΣΗ
07.
ΣΥΝΥΠΑΡΧΟΥΣΕΣ ΑΛΛΕΡΓΙΕΣ
ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΑΣΘΜΑ

ΧΡΕΙΑΖΕΣαι ΣΥΜΒΟΥΛΗ;

Μην αφήσεις τις αλλεργίες να γίνουν εμπόδιο σε μια καλή ποιότητα ζωής

Υπάρχει ειδική αιτολογική αντιμετώπιση για κάθε είδος αλλεργίας

ΣΥΝΗΘΕΙΣ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟ ΑΣΘΜΑ

Το άσθμα είναι μια αρκετά συχνή νόσος των αεραγωγών στους πνεύμονες. Προσβάλει ~ 10 % των ανθρώπων του Δυτικού Κόσμου, σε κάποια φάση της ζωής τους. Τα συμπτώματά του είναι αποτέλεσμα της φλεγμονής, η οποία κάνει τους αεραγωγούς υπεραιμικούς ερυθρούς, οιδηματώδεις, στενούς και υπερευαίσθητους σε ερεθιστικούς παράγοντες. Αυτή η φλεγμονή οδηγεί σε υποτροπιάζοντα επεισόδια συριγμού, δύσπνοιας, πίεσης ή βάρους στο στήθος και βήχα. Τα ήπια επεισόδια μπορούν να υποχωρούν χωρίς θεραπεία, αλλά η θεραπεία βοηθά στην ταχύτερη υποχώρησή τους. Αν, ωστόσο, βιώσετε ένα σοβαρό επεισόδιο έξαρσης, θα πρέπει να αναζητήσετε επείγουσα βοήθεια σε οργανωμένη υγειονομική μονάδα, ενώ ταυτόχρονα θα λάβετε και τα φάρμακα αντιμετώπισης οξέος επεισοδίου, που σας έχει συνταγογραφήσει ο γιατρός σας. Γενικά η ειδική και κατάλληλη θεραπεία μπορεί να μειώσει και τον κίνδυνο μελλοντικών επεισοδίων.

Είναι χρόνια νόσος, με μεταβλητή εικόνα στην πορεία του χρόνου. Κάθε ασθματικός ασθενής έχει καλές και κακές χρονικές περιόδους της νόσου.

Η φλεγμονή των αεραγωγών προκαλεί τα συμπτώματα του άσθματος (βήχα, δύσπνοια, πίεση ή βάρος στο στήθος, συριγμό) περιορίζοντας τη ροή του αέρα στους αεραγωγούς. Αεραγωγούς ονομάζουμε τους διακλαδωμένους σωληνοειδείς σχηματισμούς που εκτείνονται από τους βρόγχους μέχρι και τα τελικά βρογχιόλια και επιτρέπουν τη ροή του αέρα από (εκπνοή) και προς τους πνεύμονες (εισπνοή). Η φλεγμονή προκαλεί οίδημα των αεραγωγών, στένωση από τη σύσπαση των λείων μυϊκών ινών που περιβάλλουν τους αεραγωγούς και αυξημένη παραγωγή βλέννης που επιτείνει τη στένωση λόγω της απόφραξης του αυλού τους.

Η βλάβη που προκαλείται από τη μακροχρόνια φλεγμονή στα τοιχώματα των αεραγωγών είναι παρατεταμένη, με αποτέλεσμα την ανεπαρκή λειτουργία τους και την υπεραντιδραστικότητά τους. Ως αποτέλεσμα αυτών οι αεραγωγοί είναι υπερευαίσθητοι και αντιδρούν γρήγορα και έντονα σε ποικίλους ερεθιστικούς παράγοντες, όπως τα αλλεργιογόνα, ο καπνός, οι έντονες οσμές, οι ιοί, η σκόνη, το στρες, κ.α.

Συνήθως εκδηλώνεται σε άτομα της ίδιας οικογένειας. Επίσης παιδιά με έκζεμα (Ατοπική Δερματίτιδα) ή τροφική αλλεργία έχουν αυξημένη πιθανότητα ανάπτυξης άσθματος. Αν έχετε αλλεργία σε γύρεις, στα ακάρεα, σε μύκητες, σε κατοικίδια ζώα ή σε επαγγελματικά εισπνεόμενα αλλεργιογόνα τότε αυξάνεται η πιθανότητα να αναπτύξετε άσθμα. Η έκθεση στον καπνό του τσιγάρου, στην ατμοσφαιρική ρύπανση ή σε άλλους εισπνεόμενους ερεθιστικούς παράγοντες μπορεί να προκαλέσει συμπτώματα άσθματος στα άτομα με προδιάθεση ανάπτυξης άσθματος.

Το άσθμα μπορεί να ξεκινήσει σε οποιαδήποτε ηλικία. Στο 50% των ασθενών η νόσος εμφανίζεται μέχρι την ηλικία των 10 ετών, με πρώτη προσβολή συνήθως πριν την ηλικία των 6 ετών.

Τα αίτια του άσθματος δεν είναι πλήρως γνωστά. Η επικρατέστερη υπόθεση είναι η συνύπαρξη ενός μίγματος κληρονομικών παραγόντων (με τα οποία γεννιέστε, δεν τα αποκτάτε στην πορεία) και περιβαλλοντικών παραγόντων (τόπος και τρόπος ζωής). Ο τρόπος της αλληλεπίδρασης της κληρονομικότητας με το περιβάλλον για την έκφραση της νόσου είναι σε μεγάλο βαθμό άγνωστος. Π.χ. αν κάποιος από τους εξ’ αίματος συγγενείς σας έχει άσθμα, τότε αυξάνεται η πιθανότητα να έχετε κι εσείς την προδιάθεση άσθματος. Επιπρόσθετα, αν κατά τη διάρκεια της ζωής σας ζείτε σε περιβάλλον που ευνοεί την ανάπτυξη άσθματος (αλλεργιογόνα, καπνός τσιγάρου, ατμοσφαιρική ρύπανση, λοιμώξεις, κ.α.) τότε η πιθανότητα ανάπτυξης άσθματος πολλαπλασιάζεται.

Το άσθμα είναι χρόνια νόσος, δηλαδή διαρκεί μεγάλο διάστημα. Προκαλεί χρόνια φλεγμονή και στένωση των αεραγωγών. Ακόμα και στις περιόδους ύφεσης της νόσου, κάποιος βαθμός φλεγμονής είναι πάντα παρόν. Αν το άσθμα σας δεν είναι ελεγχόμενο με την κατάλληλη θεραπευτική αγωγή, τότε θα έχετε συχνές προσβολές ασθματικών συμπτωμάτων. Οι ήπιες προσβολές μπορεί να υποχωρούν και χωρίς θεραπεία έξαρσης, όμως η θεραπεία έξαρσης βοηθά στην ταχύτερη και πληρέστερη υποχώρηση. Η κατάλληλη θεραπεία μειώνει τον κίνδυνο μεταγενέστερων και σοβαρών προσβολών. Σε σοβαρή κρίση πρέπει να αναζητήσετε επείγουσα ιατρική βοήθεια. Το άσθμα δεν παραμένει το ίδιο, αλλάζει στην πορεία του χρόνου. Αν είναι θεραπευτικά ελεγχόμενο έχει καλύτερη πορεία και έκβαση.

Αυτός ο κίνδυνος πραγματικά υπάρχει, αν δεν ελέγχεται σωστά το άσθμα σας. Οι νέες θεραπείες ευελπιστούν στην καλύτερη πορεία της νόσου, αν και η διάρκεια χρήσης τους δεν είναι τόσο μεγάλη που να επιβεβαιώνει αυτή τη λογική υπόθεση. Ωστόσο η παγκόσμια ιατρική κοινότητα που ασχολείται με το άσθμα υποστηρίζει ότι η συνήθης, προφυλακτική, μακροχρόνια αγωγή μπορεί να δράσει αποτρεπτικά στην επιδείνωση της νόσου και να διατηρήσει σε ικανοποιητικό επίπεδο την αναπνευστική λειτουργία.

Αυτό εξαρτάται από πολλούς παράγοντες. Συνήθως το άσθμα είναι σοβαρότερο όταν αρχίζει σε μεγαλύτερη ηλικία. Επιπρόσθετα, ένα άτομο μεγάλης ηλικίας με καρδιολογικά προβλήματα ή άλλα προβλήματα υγείας διαχειρίζεται δυσκολότερα το άσθμα του από ένα νεαρότερο άτομο χωρίς προβλήματα υγείας. Σε κάθε περίπτωση το άσθμα είναι χρόνια νόσος, απαιτεί συνεχή έλεγχο, υιοθέτηση υγιεινού τρόπου ζωής και γενική φροντίδα της υγείας του πάσχοντα.

Όχι. Η ΧΑΠ (Χρόνια Αποφρακτική Πνευμονοπάθεια – COPD) περιλαμβάνει τη Χρόνια Βρογχίτιδα και το πνευμονικό Εμφύσημα, εμφανίζεται σε άτομα μεγαλύτερης ηλικίας και συσχετίζεται κυρίως με το κάπνισμα. Πολλά από τα συμπτώματα της ΧΑΠ είναι παρόμοια με του άσθματος (δύσπνοια, βήχας, συριγμός), αν και στη ΧΑΠ υπάρχει υπερπαραγωγή βλέννας. Η ΧΑΠ γενικά είναι πιο σοβαρή πάθηση, οι βλάβες στους αεραγωγούς είναι βαρύτερες και δυσκολότερο να αντιμετωπιστούν θεραπευτικά, υπάρχει επιβάρυνση στη λειτουργία της καρδιάς και άλλων οργάνων, έχει δυσχερέστερη πορεία και έκβαση σε σχέση με το άσθμα.